ေလာဘေၾကာင့္ ဘီလူးျဖစ္ရ

တစ္ခါက . . .

ရြာၾကီး တစ္ရြာမွာရွိတဲ့ လူေတြ အားလံုးဟာ ေၾကာက္ရြံ႕ထိတ္လန္႔စြာနဲ႔ ေနေနၾကရသတဲ့။ သူတို႔ေတြ ဘာကို ေၾကာက္ေနၾကတာလဲ ဆိုရင္ သူတို႔ ရြာကေန အျပင္ကို သြားမယ္ ဆိုရင္ ေတာအုပ္ၾကီး တစ္ခုကို ျဖတ္ေက်ာ္ကာ သြားၾကရသည္။ အဲဒီ့ ေတာအုပ္ၾကီးထဲက ေက်ာက္ဂူၾကီးထဲမွာ ေနထိုင္တဲ့ ဘီလူးၾကီး တစ္ေကာင္ဟာ လာသမွ် လူေတြကို ဖမ္းဆီးျပီးေတာ့ စားေသာက္ေလ့ ရွိ၏။ လူေတြက ေၾကာက္တာေတာ့ ေၾကာက္တယ္ ဘယ္လို သုတ္သင္ ရွင္းလင္း ရမယ္ ဆိုတာေတာ့ မသိခဲ့ၾကဘူး။ ဒါေပမဲ့ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ခံစားလာရေတာ့ ဒီဘီလူးၾကီးကို ရွင္းလင္းသုတ္သင္ပစ္ဖို႔ စဥ္းစားလာၾက၏။ ဒါေပမဲ့လည္း ဘယ္သူက ဦးေဆာင္ျပီးေတာ့ ရွင္းလင္းမယ္ ဆိုတဲ့ ေခါင္းေဆာင္ကို ရွာမရေတာ့ ဒီအတိုင္းပဲ လက္ပိုက္ၾကည့္ေနရသတဲ့။

ဒီလိုနဲ႔ တစ္ေန႔မွာေတာ့ သူတို႔ရဲ႕ ရြာေလးကို လူငယ္ေလး တစ္ေယာက္ ေရာက္လာခဲ့၏။ သူက ကိုယ္ခံပညာ သိုင္းကၽြမ္းက်င္သူ တစ္ေယာက္ျဖစ္သည္။ ဒါနဲ႔ ထိုလူငယ္ေလးက ေတာအုပ္ထဲမွာ မင္းမူေနတဲ့ ဘီလူးၾကီးကို ႏွိမ္နင္းမယ္ ဆိုျပီးေတာ့ လူငယ္ေလးက ဆ္ို၏။ ေနာက္ေတာ့ သူက ေတာအုပ္ထဲကို တတ္ၾကြစြာ ဝင္ေရာက္ သြားေလေတာ့သည္။ ဒါေပမဲ့ သူ႕ကို ျပန္ထြက္လာႏိုး ျပန္ထြက္လာႏိုးနဲ႔ ရြာက လူေတြက ေမွ်ာ္လင့္ေနေပမဲ့ ဘယ္ေတာ့မွ ျပန္မထြက္လာေတာ့ဘူးတဲ့။

ဒီလိုနဲ႔ အခ်ိန္ တစ္ပတ္ေလာက္လည္း ၾကာေရာ ေတာအုပ္ထဲမွာ ဟိုးအရင္က ဘီလူးၾကီး ေပ်ာက္ကြယ္ သြားကာ သိုင္းကၽြမ္းက်င္ေသာ ဘီလူးၾကီး တစ္ေကာင္ ေပၚထြက္လာသတဲ့။ ဒီေတာ့ ရြာသားေတြ အရင္က ဘီလူးထက္ ပိုျပီးေတာ့ ေၾကာက္ရြံ႕လာခဲ့ၾကရ၏။ အရင္က ရိုးရိုး ဘီလူးထက္ သိုင္းတတ္ေသာ ဘီလူးကို ပိုေၾကာက္လာရေတာ့သည္။ အခ်ိန္ကာလ တစ္ခုၾကာတဲ့ အထိ သိုင္းကၽြမ္းေသာ ဘီလူးၾကီးကို ဘယ္သူမွ မဖီဆန္ရဲေတာ့ဘူးတဲ့။

တစ္ေန႔က်ေတာ့ သူတို႔ရဲဲ႕ ရြာေလးကို ဓါးကိုင္ထားေသာ လူငယ္ေလးတစ္ေယာက္ ေရာက္လာခဲ့သည္။ သူက သူ႕ကိုယ္သူ ဓါးသိုင္းပညာရွင္လို႔ ဆို၏။ ရြာသားေတြကို ေၾကာက္လန္႔ေအာင္ ေျခာက္လွန္႔ေနေသာ သိုင္းကၽြမ္းတဲ့ ဘီလူးၾကီးကို သုတ္သင္ေပးမယ္ လို႔ ေၾကြးေၾကာ္ကာ ေတာထဲကို ဝင္သြားေလေတာ့သည္။ ဒါေပမဲ့ ေတာထဲက ဘာသံမွ မၾကားရဘဲ ဓါးကိုင္ထားတဲ့ လူငယ္ေလးပါ ျပန္မထြက္လာေတာ့ဘဲ ေပ်ာက္ကြယ္သြားေတာ့သည္။

ဒီလိုနဲ႔ တစ္ပတ္ေလာက္ ၾကာေတာ့  ေတာအုပ္ထဲမွာ ဓါးကိုင္ေသာ ဘီလူးၾကီး တစ္ေကာင္ ေသာင္းက်န္း ေျခာက္လွန္႔ေနေတာ့သည္။ ရြာသားေတြ အားလံုးလည္း အရင္က ရိုးရိုးဘီလူးထက္ သိုင္းတတ္တဲ့ ဘီလူး ၊ သိုင္းတတ္တဲ့ ဘီလူးထက္ အခု ဓါးကိုင္တဲ့ ဘီလူးကို ပိုျပီးေတာ့ ေၾကာက္ရြံ႕လာခဲ့ၾကရ၏။ ဓါးကိုင္တဲ့ ဘီလူးကလည္း အရင္က ဘီလူးေတြနဲ႔ ဘာမွ မဆိုင္ေအာင္ ပိုျပီးေတာ့ ရက္စက္ သတဲ့။ ဒီလိုနဲ႔ အခ်ိန္ကာလ တစ္ခုၾကာတဲ့ အထိ ဓါးကိုင္တဲ့ ဘီလူးကို ဘယ္သူ႕မွ မဆန္႔က်င္ရဲေတာ့ဘူးတဲ့။

တစ္ေန႔က်ေတာ့ သူတို႔ရဲ႕ ရြာေလးကို လွံကိုင္ထားတဲ့ လူငယ္ေလး တစ္ေယာက္ ေရာက္လာျပန္၏။ သူက လွံသိုင္းပညာရွင္လို႔ ဆို၏။ ရြာသားေတြကို ေႏွာက္ယွက္ေနေသာ ဓါးကိုင္ ဘီလူးၾကီးကို သုတ္သင္မယ္လို႔ ေၾကြးေၾကာ္သည္။ ျပီးေတာ့ ဓါးကိုင္ ဘီလူးၾကီး ရွိရာ ေတာအုပ္ထဲသို႔ ႏွိမ္နင္းမယ္ ဆိုကာ ဝင္သြားေလေတာ့သည္။ ဒါေပမဲ့ သူဝင္သြားျပီးေတာ့ ဘာသံမွ မၾကားရေတာ့ဘဲ လွံကိုင္ေသာ လူငယ္ေလးပါ ျပန္မထြက္လာေတာ့ဘူးတဲ့။

ီဒီလိုနဲ႔ တစ္ပတ္ေလာက္ ၾကာေတာ့ ေတာအုပ္ထဲမွာ လွံကိုင္ေသာ ဘီလူးၾကီးတစ္ေကာင္ ေပၚထြက္လာျပီးေတာ့ ရြာသားေတြကို ေသာင္းက်န္း ေျခာက္လွန္႔ ေႏွာက္ယွက္ေနေတာ့၏။ လွံကိုင္ေသာ ဘီလူးၾကီးကလည္း အရင္က ဘီလူး ၊ သိုင္းဘီလူး ၊ ဓါးဘီလူးေတြနဲ႔ ဘာမွ မဆိုင္စြာ ပိုျပီးေတာ့ ရက္စက္ ၾကမ္းၾကဳတ္လာသတဲ့။ ဒီိလိုနဲ႔ အခ်ိန္ကာလ တစ္ခု ၾကာတဲ့ အထိ ထိုလွံကိုင္ေသာ ဘီလူးၾကီးကို ဘယ္သူမွ မဆန္႔က်င္ရဲေတာ့ဘူးတဲ့။

တစ္ေန႔က်ေတာ့ သူတို႔ရဲ႕ ရြာေလးကို ေလးနဲ႔ျမား ကိုင္ထားေသာ လူငယ္ေလး တစ္ေယာက္ ေရာက္လာခဲ့သည္။ သူက သူက ျမားပစ္ ဝိဇၨာ ဟု ဆိုသည္။ ရြာသားေတြကို ေႏွာက္ယွက္ေနေသာ လွံကိုင္ထားေသာ ဘီလူးၾကီးကို ႏွိမ္နင္းမည္ဟု ဆိုသည္။ ထို႔ေနာက္ သူ႕ရဲ႕ ေလးနဲ႔ျမားကို ယူကာ ဘီလူးရွိရာ ေတာအုပ္ထဲသို႔ ဝင္ေရာက္သြားေလေတာ့သည္။ ဒါေပမဲ့ သူ ဝင္ေရာက္သြားျပီးတဲ့ေနာက္ ဘာသံမွ မၾကားရေတာ့ဘဲ ေလးနဲ႔ျမား ကိုင္ထားေသာ လူငယ္ေလးပါ ျပန္မထြက္လာေတာ့ဘူးတဲ့။

ဒီလိုနဲ႔ တစ္ပတ္ေလာက္လည္း ၾကာေရာ ေတာအုပ္ထဲမွာ ေလးနဲ႔ျမား ကိုင္ေသာ ဘီလူးၾကီး တစ္ေကာင္ ေပၚထြက္လာခဲ့သည္။ ထိုေလးနဲ႔ျမားကိုင္ေသာ ဘီလူးၾကီးက အရင္က ရိုးရိုးဘီလူး ၊ သိုင္းကၽြမ္းေသာ ဘီလူး ၊ ဓါးကိုင္ေသာ ဘီလူး ၊ လွံကိုင္ေသာ ဘီလူးေတြထက္ ပိုဆိုးလာကာ ပို၍ ရက္စက္လာေလေတာ့သည္။ ထိုအခါမွာ ရြာသားေတြက ဟိုးအရင္က ဘီလူးေပါင္းမ်ားစြာထက္ အခု ေလးနဲ႔ျမား ကိုင္ထားေသာ ဘီလူးကို ပို၍ ေၾကာက္ရြံလာၾကေတာ့သည္။

ဒီလိုမ်ိဳး အေျခအေနေတြ အခ်ိန္အခါေတြ မ်ားစြာ ေျပာင္းလဲလာေသာ အခါမွာ ရြာသားေတြက စဥ္းစားလာၾက၏။ " ငါတို႔မွာ ရိုးရိုးဘီလူးကို ေၾကာက္ေနရတဲ့ အထဲ သိုင္းတတ္တဲ့ ဘီလူးက ေပၚလာလို႔ ပိုေၾကာက္ၾကရတယ္။ သိုင္းတတ္တဲ့ ဘီလူးကို ႏွိမ္နင္းလို႔ မရွိေတာ့ဘူး ဆိုေပမဲ့ ဓါးကိုင္တဲ့ ဘီလူးေပၚလာလို႔ ပိုျပီး ေၾကာက္ရျပန္တယ္။ ဓါးကိုင္တဲ့ ဘီလူးေပ်ာက္သြားျပန္ေတာ့လည္း ပိုဆိုးတဲ့ လွံကိုင္တဲ့ ဘီလူးေပၚလာျပန္တယ္။ လွံကိုင္တဲ့ ဘီလူးေပ်ာက္သြားျပန္ေတာ့လည္း အခုဆို အရမ္းဆိုတဲ့ ေလးနဲ႔ျမားကိုင္တဲ့ ဘီလူးေပၚလာျပန္တယ္။ ေနာက္ . . . ဒီအတိုင္းသာ ဆက္ေနရင္ ဒီ့ထက္ ဆိုးတဲ့ ဘီလူးေတြပဲ ထပ္ေပၚလာဦးမယ္ ထင္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ငါတို႔ ရြာသားေတြရဲ႕ စည္းလံုး ညီညႊတ္မႈနဲ႔ပဲ ဒီေလးနဲ႔ျမားကိုင္ထားတဲ့ ဘီလူးကို ႏွိမ္နင္းရမယ္။ "

ဆိုျပီးဆံုးျဖတ္ကာ ရြာသားေတြ စုေပါင္းျပီးေတာ့ ေလးနဲ႔ျမား ကိုင္ထားတဲ့ ဘီလူးကို ႏွိမ္နင္းလိုက္ေတာ့သည္။ ေလးနဲ႔ျမား ကိုင္ထားတဲ့ ဘီလူးကို ႏွိမ္နင္းျပီးလို႔ ဘီလူးၾကီး ေသသြားေတာ့မွ သူေနထိုင္ရာ ေက်ာက္ဂူၾကီးထဲကို ဝင္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ဒီေက်ာက္ဂူၾကီးထဲမွာ ရတနာ ေက်ာက္သံပတၱျမားေတြက အျပည့္ပဲကိုး။ ဒီရတနာေတြရဲ႕ ေလာဘနဲ႔ လူစင္စစ္ကေန ဘီလူး ျဖစ္ျပီးေတာ့ ဒီေနရာက ရတနာေတြကို သူမ်ားေတြ လာယူမွာ စိုးေသာ စိုးရိမ္စိတ္ေၾကာင့္ ရြာသားေတြကို ေႏွာက္ယွက္ကာ ရက္စက္ေနၾကေတာ့တာ ျဖစ္တယ္ ဆိုတာ ရြာသားေတြ အားလံုး သေဘာေပါက္သြားၾကေတာ့၏။

ဒါနဲ႔ ေသသြားေသာ ေလးနဲ႔ျမားကိုင္ ဘီလူးအေလာင္းကို ေျမျမွုဳပ္ျပီးေတာ့ ေက်ာက္ဂူထဲမွာ ရွိေသာ ရတနာေတြကို ခြဲျခမ္းစိတ္ျဖာ သယ္ယူကာ ရပ္ရြာ အတြက္ ေကာင္းက်ိဳးမ်ားကို သယ္ပိုးေဆာင္ရြက္ကာ ေပ်ာ္ရႊင္စရာေကာင္းျပီး စိုးရိမ္ ထိတ္လန္႔ဖြယ္ မရွိေသာ ရြာေလး တစ္ရြာ ျဖစ္လာခဲ့ပါေတာ့သည္။

ပံုျပင္ေလးကေတာ့ ဒါပါပဲ၊


ဒီပံုျပင္ေလးကိုေတာ့ ငယ္ငယ္တုန္းက အေပၚမွာ ကၽြန္ေတာ္ ေရးျပထားတဲ့ အတိုင္း အဲဒီေနရာေလာက္ အထိပဲ ကၽြန္ေတာ္ နားေထာင္ခဲ့ရပါသည္။ အခုေတာ့ ဒီပံုျပင္ေလးကို ေရးေနရင္းနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ ဆက္စဥ္းစားေနမိ၏။

ထိုပံုျပင္ရဲ႕ အဆံုးသတ္မွာလို ေက်ာက္ဂူထဲက ရရွိလာတဲ့ ေက်ာက္ျမတ္ရတနာေတြကို အညီအမွ် ေဝခြဲ မယူဘဲ သူတို႔ရဲ႕ ရပ္ရြာလူၾကီး ( သို႔ ) ေခါင္းေဆာင္က လက္ဝါးၾကီးအုပ္ကာ ေလာဘစိတ္နဲ႔ ယူေဆာင္သြားခဲ့မယ္ ဆိုရင္ အရင္က ေလးနဲ႔ျမား ကိုင္ေသာ ဘီလူး အပါအဝင္ ဘီလူးေပါင္းမ်ားစြာထက္ ပို၍ ဆိုးေသာ ဘီလူး တစ္ေကာင္မ်ား ထပ္မံ ေပၚေပါက္ လာေလဦးမလားလို႔ ကၽြန္ေတာ္ ဆက္စဥ္းစား ေနမိပါေတာ့သည္။