တစ္ခါတုန္းက ျမိဳ႕တစ္ျမိဳ႕မွာ လယ္သမားတစ္ေယာက္ရွိသတဲ့။
သူ႕ခမ်ာမွာ သူေဌးစဥ္းလဲ တစ္ေယာက္က ညွဥ္းဆဲသျဖင့္ အလြန္ ဒုကၡေရာက္ရရွာသည္။ သူ႕လယ္က စပါးအထြက္
ေကာင္းေကာင္း ညံ့ညံ့၊ သူ႕မွာေတာ့ဆင္းရဲတြင္းက မထြက္။ သူေဌးစဥ္းလဲမွာသာ တစ္ေန႕ တျခား
စီးပြားတက္သည္။ ေနာက္ဆံုး သူ႕အိတ္ထဲမွာ တစ္ျပားတစ္ခ်ပ္မွ် မက်န္ေအာင္မြဲသြားေသာအခါ
လယ္သမားသည္ သူေဌးဆီသို႕သြား၍ ဤ
သို႕ေမးသည္။
‘သူေဌးၾကီး
ေက်ာက္ခဲကို ဆီၾကိတ္လို႕ မရပါဘူး၊ အခုလဲ က်ဳပ္မွာဘာမွ မရွိလို႕ ခင္ဗ်ား က်ဳပ္ဆီက ဘာမွ
ရနုိင္ေတာ့မွာ မဟုတ္ပါဘူး၊ သည္ေတာ့ သူေဌးျဖစ္နုိင္တဲ့ နည္းမ်ားရွိရင္ ေျပာမျပနုိင္ဘူးလား’
ဟု ေမးသည္။
‘ အို မိတ္ေဆြရယ္၊
စီးပြားခ်မ္းသာကို ရာမနတ္က ေပးတာေပါ့၊ ရာမနတ္ဆီမွာ သြားေတာင္းပါလား’ ဟု သူေဌးက ျပန္ေျပာလိုက္သည္။
ထိုအခါ လယ္သမားသည္
အိမ္ျပန္သြား၍ ခရီးသြားရင္း စားေအာင္ မသိုးမုန္႕
သံုးခု လုပ္ျပီးလွ်င္ ရာမနတ္ကိုရွာရန္ ခရီးထြက္သြားေလသည္။
ပထမ သူသည္
ပုဏၰားတစ္ေယာက္ကိုေတြ႕၍ မုန္႕တစ္ခုေပးျပီးလွ်င္ ရာမနတ္ေနရာအရပ္ကို လမ္းျပရန္ေမးသည္။
သို႕ေသာ္ ပုဏၰားသည္ မုန္႕ကိုသာ ယူျပီးလွ်င္ စကားတစ္ခြန္းမွ ျပန္မေျပာဘဲ ထြက္သြားသည္။
ေနာက္ သူသည္ ေယာဂီတစ္ဦးကိုေတြ႕၍ မုန္႕တစ္ခုေပးျပီးလွ်င္ ရာမနတ္ေနရာ အရပ္ကို လမ္းျပရန္ေမးျပန္သည္။
ေယာဂီကလည္း ဘာမွ ျပန္မေျပာ။ ေနာက္ဆံုး သစ္တစ္ပင္ရင္းတြင္းထိုင္ေနေသာ ဆင္းရဲသားတစ္ေယာက္ကို
ေတြ႕၍သနားသျဖင့္ က်န္ေသးေသာ မသိုးမုန္႕ကို ေပးျပီးလွ်င္ စကားစျမည္ေျပာရင္း ဆင္းရဲသားအနားတြင္
သူထုိင္လိုက္သည္။
‘ မိတ္ေဆြ၊
ဘယ္ကိုသြားမလို႕လဲ’ ဟု ဆင္းရဲသားက ေမးသည္။
ေၾသ္ာ၊ က်ဳပ္ခရီးက
အေတာ္ရွည္ပါတယ္၊ ရာမနတ္ကို ရွာခ်င္လို႕ အိမ္က ထြက္လာတာပဲ၊ ရာမနတ္ရွိတဲ့အရပ္ကိုမ်ား
မိတ္ေဆြသိပါသလား’ ဟု လယ္သမားက သိလိုသိျငား ေမးလိုက္သည္။
‘ အို၊ သိပါေသာ္ေကာဗ်ာ၊
ရာမနတ္ဆိုတာ တျခားမဟုတ္ဘူး၊ က်ဳပ္ပဲဗ်၊ က်ဳပ္ကို ဘာျဖစ္လို႕ ရွာခ်င္ရတာလဲ’ဟု ဆင္းရဲသားက ျပံဳး၍ျပန္ေျဖသည္။
ထုိအခါ လယ္သမားက
သူ႕အျဖစ္အပ်က္ကို အကုန္လံုး ေျပာျပသည္။
ရာမနတ္လည္း လယ္သမားကို အလြန္သနားသျဖင့္ ခရသင္းတစ္ခုကိုေပးျပီးလွ်င္
သက္ျပန္မွဳတ္နည္းကို သင္ေပးျပီးေနာက္ ဤသို႕ မွာသည္။
‘ကဲ၊ မွတ္ထား၊ က်ဳပ္ေျပာမယ္၊ မိတ္ေဆြ
တစ္ခုခုကို လိုခ်င္ရင္ စိတ္ထဲက ေတာင့္တလိုက္ျပီးခရုသင္းကို သက္ျပန္ခုနစ္ၾကိမ္မွဳတ္လိုက္၊
လိုတာကိုရလိမ့္မယ္၊ ဒါေပ့မယ္ သူေဌးစဥ္းလဲကိုေတာ့ သတိထား၊ စဥ္းလဲတဲ့လူကို နတ္ေတြ သိၾကားေတြလဲ
မတတ္နုိင္ဘူး’ ဟု မွာလိုက္သည္။
လယ္သမားသည္ ၀မ္းသာအားရနွင့္ အိမ္ျပန္သြားသည္။
သူ၀မ္းသာအားရနွင့္ တျပံဳးျပံဳးတရႊင္ရႊင္ျဖစ္လာသည္ကို သူေဌးစဥ္းလဲက ခ်က္ခ်င္းသတိထားမိသည္။
‘သည္လယ္သမားေတာ့ အခုလို တရႊင္ရႊင္တျပံဳးျပံဳးျဖစ္ေနတာေထာက္ရင္ တစ္ခုခု ေကာ္ေပါက္တိုးလာျပီထင္တယ္’
လို႕ ေတြးလိုက္သည္။ ထုိ႕ေၾကာင့္ သူေဌးသည္ လယ္သမားအိမ္သို႕ သြားျပီလွ်င္ လယ္သမား ေကာ္ေပါက္တိုးလာပံုကို
သိျပီးေယာင္ေဆာင္၍ လွည့္ကာ ပတ္ကာ ေျပာေလရာ လူရိုးၾကီးလယ္သမားလည္း အျဖစ္အပ်က္အလံုးစံုကို
ထုတ္ေျပာမိေတာ့သည္။ ကံေကာင္းေထာက္မ၍ ခရုသင္းကို သက္ျပန္မွဳတ္ရမည့္အေၾကာင္းကိုကား မေျပာမိဘဲ
ေမ့သြားေလသည္။
သိုေသာ္ သူေဌးစဥ္းလဲသည္ ထုိခရုသင္းကို
တစ္နည္းနည္းနွင့္ အရယူမည္ဟု အၾကံထုတ္ေနသျဖင့္ အလစ္ၾကံဳေသာအခါ တစ္ညတြင္ ခရုသင္းကို ခိုးယူလိုက္သည္။
ခရုသင္းကို ရေသာအခါ သူသည္ ဗိုက္ၾကီးေပါက္ကြဲသြားေတာ့ မတတ္ အမ်ိဳးမ်ိဳး မွဳတ္ၾကည့္သည္
သို႕ေသာ္လည္း မွဳတ္နည္းမမွန္သျဖင့္အက်ိဳးမထူးေသာေၾကာင့္ ေနာက္ဆံုးတြင္လက္ေလွ်ာ့လိုက္ရသည္။
သို႕ျဖင့္ တစ္ေန႕ေသာအခါ သူေဌးစဥ္းလဲသည္ လယ္သမားထံသို႕သြား၍ ဤ
သို႕ေျပာသည္။
‘ မိတ္ေဆြလယ္သမား၊ ခင္ဗ်ားရဲ႕ခရုသင္းဟာ
က်ဳပ္ဆီမွာ ရွိတယ္၊ဒါေပမယ့္ က်ဳပ္အသံုးျပဳလို႕မရဘူး၊ ခရုသင္းဟာ ခင္ဗ်ားဆီမွာ မရွိေတာ့
ခင္ဗ်ားလဲ အသံုးမျပဳနိုင္ဘူး၊ သည္ေတာ့ ခင္ဗ်ား လဲ အက်ိဳးမရွိဘူး၊ က်ဳပ္လည္း အက်ိဳးမရွိဘူးေပါ့၊
ကဲ၊ နွစ္ဦးနွစ္ဖက္ စလံုး အက်ိဳးရွိရေအာင္ ခင္ဗ်ား က်ဳပ္စကားကိုနားေထာင္ပါ၊ က်ဳပ္က
ခင္ဗ်ာကို ခရုသင္းျပန္ေပးမယ္၊ ခင္ဗ်ားသံုးခ်င္သလုိသံုး၊ ဒါေပ့မယ့္ ခရုသင္းက ခင္ဗ်ားကို
ဆုတစ္ခုေပးရင္ က်ဳပ္ကို နွစ္ခုေပးေအာင္ ေဆာင္ရြက္ေပးပါ့မယ္လို႕ ခင္ဗ်ားကတိေပးရမယ္၊
ဟုတ္မလား’ ဟု နားခ်ေျပာဆုိေလသည္။
‘ အို တစ္သက္မေပးဘူး၊ အရင္ကလဲ ခင္ဗ်ားသည္လိုနဲ႕
က်ဳပ္ကိုမြဲျပာက်ေအာင္ လုပ္ခဲ့ျပီ’ ဟု လယ္သမားက ျပန္ေျပာေသာအခါ သူေဌးစဥ္းလဲက ‘ သည္လိုလဲ
မဟုတ္ဘူးေလ၊ အခုတစ္ခါေတာ့ ခင္ဗ်ားလဲ ေ၀စုရမွာပဲ မဟုတ္လား၊ ခင္ဗ်ား လိုခ်င္တာကိုရေနရင္
က်ဳပ္သူေဌးျဖစ္ေနေတာ့ေကာ ဘာျဖစ္ေသးသလဲဗ်’ ဟု ဆက္လက္နားခ်ျပန္သည္။
ထိုသို႕ နားခ်ဖန္မ်ားေသာအခါ လယ္သမားသည္
သေဘာတူလိုက္ရေတာ့သည္။ ထုိေန႕မွ စ၍ လယ္သမားသည္ မိမိလိုခ်င္သည္ကို ေတာ့တ၍ခရုသင္းကို မွဳတ္လွ်င္
သူက တစ္ခုရ၍ သူေဌးက နွစ္ခုရေလေတာ့သည္။ လယ္သမားလည္း မခံခ်ိ မခံသာနွင့္ မိမိလိုခ်င္သည္ကို
ရေနပါေသာ္လည္း မေပ်ာ္ရႊင္နုိင္ရွာေပ့။
မၾကာခင္ပင္ေႏြရာသီသို႕ ေရာက္လွ်င္ ေနအလြန္ပူသျဖင့္
လယ္သမား၏ စပါးပင္မ်ား ညွဳိးလာသည္။ ထုိ႕ေၾကာင့္ ေရတြင္းကို ေတာင့္တာကာ ခရုသင္းကို မွဳတ္သည္။
လယ္သမားက ေရတြင္းတစ္တြင္းရသည္။ သူေဌးစဥ္းလဲက နွစ္တြင္းရသည္။ လယ္သမားမွာ အထူးပင္ မခံခ်ိ
မခံသာ ျဖစ္လာသည္။ ထို႕ေၾကာင့္ သူသည္ ခရုသင္းကို ကိုင္ကာ သက္ျပန္ခုနွစ္ခ်က္ မွဳတ္လိုက္ျပန္ျပီးလွ်င္
‘ အိုရာမနတ္မင္း၊ ကၽြန္နု္ပ္သည္ မ်က္စိတစ္ဖက္ကန္းေသာသူ ျဖစ္ရပါလို၏ ဟု ဆုေတာင္းလိုက္သည္။
သူ၏ မ်က္စိတစ္လံုးကြယ္သြားသည္။ သူေဌးစဥ္းလဲ၏ မ်က္စိနွစ္လံုးလည္း ကြယ္သြားသည္။
ထိုအခါ သူေဌးစဥ္းလဲသည္ ေရတြင္း နွစ္ခုၾကားတြင္
စမ္း၍ သြားရာ ေရတြင္းတစ္ခုထဲသို႕ လိမ့္က်ျပီးလွ်င္ ေသေလေတာ့၏။
တစ္သက္လံုး သူေဌးစဥ္းလဲ၏ ညွဥ္းဆဲျခင္းကို
ခံလာရရွာေသာ လယ္သမားသည္ ေနာက္ဆံုး၌
သူေဌးစဥ္းလဲေပၚတြင္ အနုိင္ရလိုက္သည္။
သို႕ေသာ္လည္း မ်က္စိတစ္လံုးကား အဆံုးခံလိုက္ရေသးသတည္း။










0 comments:
Post a Comment