ေရွးေရွးတုန္းက
သူေဌးၾကီး တစ္ဦးမွာ သားတစ္ေယာက္ရွိသတဲ့။ အဲဒီသားအခ်ိန္တန္လို႕ အရြယ္ေရာက္ေတာ့ သူေဌးၾကီးက
ေငြအသျပာသံုးရာေပးျပီး ' ကဲ ငါ့သား၊ တစ္တိုင္းတစ္နုိင္ငံ သြားျပီး ကုန္ကူးပါေခ်' လို႕
ခိုင္းသတဲ့။
အဲဒီေတာ့ သူေဌးသားဟာ ေငြကို ယူျပီး ခရီးထြက္တာေပါ့။ ခရီးအေတာ္သြားမိေတာ့မွ လမ္းမွာ
လူတစ္ခုဟာ ေခြးတစ္ေကာင္နဲ႕ စကားမ်ားေနၾကတာကို ေတြ႕ရတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕က ေခြးကို သတ္ပစ္မယ္လို႕
ေျပာတယ္၊ တစ္ခ်ိန္ဳ႕က မသတ္ရဘူးလို႕ တားတယ္။
သနားၾကင္နာစိတ္ရွိတဲ့
သူေဌးသားကေတာ့ ‘ကဲဗ်ာ၊ ခင္ဗ်ားတို႕ စကားမ်ားမေနၾကပါနဲ႕၊ ဒီေခြးကို ကၽြန္ေတာ္၀ယ္ပါ့မယ္၊
ေရာ့ ေငြတစ္ရာ’ ဆိုျပီး ေခြးကေလးကို ေခၚသြားသတဲ့။
ေနာက္ခရီးအေတာ္သြားမိျပန္ေတာ့ လမ္းမွာ လူတစ္စုဟာ
ေၾကာင္တစ္ေကာင္နဲ႕ စကားမ်ားေနၾကတာကို ေတြ႕ရျပန္တယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕က ေၾကာင္ကိုသတ္ပစ္မယ္လို႕
ေျပာတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕က မသတ္ရဘူးလို႕ တားတယ္။သနားၾကင္နာစိတ္ရွိတဲ့ သူေဌးသားကေတာ့ ‘ ကဲဗ်ာ၊
ခင္ဗ်ားတို႕ စကားမ်ားမေနၾကပါနဲ႕၊ ဒီေၾကာင္ကို ကၽြန္ေတာ္၀ယ္ပါ့မယ္၊ ေရာ့ ေငြတစ္ရာ’ ဆိုျပီးေၾကာင္ေလးကို
ေခၚသြားသတဲ့။
ေနာက္ ခရီးအေတာ္သြားမိျပန္ေတာ့
လမ္းမွာ လူတစ္ခုဟာ ေျမၽြတစ္ေကာင္နဲ႕ စကားမ်ားေနၾကတာကို ေတြ႕ရျပန္တယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕က ေျမႊကို
သတ္ပစ္မယ္လို႕ ေျပာတယ္ ။ တစ္ခ်ိဳ႕က မသတ္ရဘူးလို႕ တားတယ္။သနားၾကင္နာစိတ္ရွိတဲ့ သူေဌးသားကေတာ့
‘ကဲဗ်ာ၊ ခင္ဗ်ားတို႕ စကားမ်ားမေနၾကပါနဲ႕၊ ဒီေျမႊကို ကၽြန္ေတာ္၀ယ္ပ့ါမယ္ ၊ ေရာ့ ေငြတစ္ရာ
‘ ဆိုျပီး ေျမြးကေလးကို ေခၚသြားသတဲ့။
သူေဌးၾကီး ေပးလိုက္တာက ေငြသံုးရာ။ ေခြးကို၀ယ္ေတာ့
ေငြတစ္ရာ ၊ ေၾကာင္ကို၀ယ္ေတာ့ ေငြတစ္ရာ၊ ေျမႊကို၀ယ္ေတာ့ ေငြတစ္ရာ။ အဲဒီေတာ့ သူ႕အိတ္ထဲမွာ
ေငြဗလာျဖစ္တာေပါ့။ ဒါေၾကာင့္ သူေဌးသားလည္း တစ္တိုင္း တစ္နုိင္ငံကို ခရီးဆက္မသြားေတာ့။
မိဘအိမ္ကို ျပန္တာေပ့ါေလ။ အိမ္ကိုေရာက္လို႕ အျဖစ္အပ်က္ေတြကို ျပန္ေျပာျပေတာ့ သူေဌးၾကီးက
ဆူတာေပါ့။ ‘ ကဲ၊ မငး္ဒီေလာက္မိုက္တဲ့အေကာင္ ၊ ငါ့အိမ္ေပၚမွာ မေနနဲ႕၊ ႏြားရံုထဲမွာ သြားေန
‘ လို႕ နွင္ခ်လိုက္ပါေလေရာ။ သူေဌးသားလဲ ေခြးကေလး၊ ေၾကာင္ကေလး ၊ ေျမႊကေလးကိုေခၚျပီး
ႏြားရံုထဲသြားေနတာေပါ့။ သူ႕အိပ္ရာက ေကာက္ရိုးပံု။ သူအိပ္ေဖာ္ အိပ္ဆက္ေတြက ေခြးရယ္၊
ေၾကာင္ရယ္၊ ေျမရယ္။ အဲဒီ သတၱ၀ါေတြက သူ႕ကို အင္မတန္ခ်စ္ၾကသတဲ့။ အိပ္တဲ့အခါဆိုရင္ ေခြးကေလးက
ေခါင္းရင္းက အိပ္သတဲ့။ ေၾကာင္းကေလးက ေျခရင္းကအိပ္သတဲ့။ ေျမကေလးက ယွဥ္ျပီး အိပ္သတဲ့။
တစ္ေန႕က်ေတာ့ သူတို႕တစ္ေတြ စကားစျမည္ေျပာၾကရင္း
ေျမြကေလးက သူ႕သခင္သူေဌးသားကိုေျပာသတဲ့။ ‘ သခင္၊ ကၽြန္ေတာ္ဟာ ေျမြမင္းၾကီးနာဂရာဇာရဲ႕သားျဖစ္ပါတယ္၊
တစ္ေန႕ေသာအခါ ကၽြန္ေတာ္ လူ႕ျပည္ကို လာတုန္း လူတစ္စုက ၀ိုင္းဖမ္းျပီး သတ္ေတာ့မယ္ လုပ္ေနခိုက္
ကံေကာင္းေထာက္မလို႕ သခင္က ကယ္ဆယ္လိုက္တဲ့အတြက္ ကၽြန္ေတာ္ အသက္ခ်မ္းသာရာရပါတယ္၊ ကၽြန္ေတာ္မွာ
မိေမြးတဲ့အသက္၊ ဖေမြးတဲ့အသက္ မရွိပါဘူး၊ သခင္ကယ္တဲ့ အသက္ပဲ ရွိပါတယ္၊ သခင့္ေကၽြးဇူးကို
ကၽြန္ေတာ္ ဆပ္ခ်င္ပါတယ္၊ ကၽြန္ေတာ္ဖခင္နာဂရာဇာၾကီးကလည္း သခင့္ကို အင္မတန္ ေကၽးဇူးတင္မွာပဲ
‘ လို႕ေျပာသတဲ့။ ဒီေတာ့ သူေဌးသားက ‘ နာဂရာဇာၾကီးဘယ္မွာေနသလဲ၊ ကၽဳပ္လည္း ေတြ႕နုိင္ရင္
ေတြ႕ခ်င္ပါတယ္’ လို႕ ေျပာသတဲ့။ ဒီေတာ့ ေျမြးကေလးက
ဆက္ျပီးေျပာတယ္။ ‘ ေဟာဟိုက ေတာင္ညိဳညိဳၾကီးကို ျမင္ပါသလား သခင္၊ အဲဒီေတာင္ညိဳညိဳၾကီးရဲ႕
ေျခရင္းမွာ နတ္ေရတြင္းနတ္ေရထြက္တစ္ခုရွိပါတယ္၊ အဲဒီ နတ္ေရတြင္း နတ္ေရထြက္ထဲကို ငုပ္ဆင္းလိုက္ရင္
ကၽြန္ေတာ္တို႕ တုိင္းျပည္ကို ေရာက္တာပါပဲ၊ သတင္လိုက္မယ္ဆိုရင္ ကၽြန္ေတာ္ေခၚသြားပါ့မယ္၊
ကၽြန္ေတာ့္ဖခင္ေျမြမင္းက ေကၽြးဇူးဆပ္မွာေတာ့ အမွန္ပါပဲ၊ ဘာကို လိုခ်င္သလဲလုိ႕ ေမးရင္
ေျမႊမင္းရဲ႕ လက္ယာလက္က လက္စြပ္ရယ္၊ ေရႊထမင္းအိုးနဲ႕ ေရႊေယာက္မရယ္ေပးပါလို႕ ေတာင္းပါ၊
အဲဒီလက္စြပ္က မေနာမယလက္စြပ္ပါ၊ ေရႊဗိမာန္ၾကီးဖန္ဆင္ေပးနုိင္ပါတယ္၊ ေရႊထမင္းအိုးနဲ႕ေရႊေယာက္မကလည္း
ေတာင့္တလုိ႕ရွိရင္နတ္ထမင္း နတ္ဟင္းကို ေပးနုိင္ပါတယ္’ လုိ႕ ေျပာျပတယ္။ အဲဒီအခါ သူေဌးသားလဲ
သူ႕မိတ္ေဆြ သံုးေယာက္နဲ႕အတူ ေတာင္ညိဳညိဳၾကီးဆီကို သြားတာေပါ့။ ေတာင္ေျခရင္းကို ေရာက္လို႕
နတ္ေရတြင္း နတ္ေရထြက္ကို ေတြ႕ေတာ့ ‘ ကဲ၊ မင္းတို႕ ဒီမွာ ခဏေနခဲ့ၾက၊ က်ဳပ္ နာဂရာဇာၾကီးနဲ႕
သြားေတြ႕ဦးမယ္’ လို႕ ေခြးကေလးနဲ႕ ေၾကာင္ကေလးကို မွာျပီး သူေဌးသားလည္း ေျမၽြကေလးနဲ႕အတူ
ေရထဲ ငုပ္ဆင္းသြားပါေရာတဲ့။
ေျမြတိုင္းျပည္္ကုိ ေရာက္ေတာ့ ျမိဳ႕တံခါးကေနျပီး
ေျမၽြကေလးက သူ႕ဖခင္နာဂရာဇာထံသို႕ လူလႊတ္ျပီးေလွ်ာက္ထားသတဲ့။ ဒီေတာ့ နာဂရာဇာက ‘ သူသားနဲ႕
သားေတာ္တို႕ ေရွ႕ေတာ္ကို ၀င္ခဲ့ရမယ္’ လို႕ အမိန္႕ေပးသတဲ့။ ဒါေပ့မယ္ ေျမြကေလးက ေလွ်ာက္ထားသတဲ့။
ကၽြန္ေတာ္ဟာ ယခါအခါမွာ အသက္သခင္ျဖစ္တဲ့ လူသားရဲ႕ေကၽြးကၽြန္ျဖစ္ပါတယ္၊ ခမည္းေတာ္ ကိုယ္တုိင္လာေရာက္ၾကိဳဆိုျပီး
ေကၽးကၽြန္ဘ၀က ေရြးယူပါမွ ခမည္းေတာ္ရဲ႕ ေရွ႕ေတာ္သို႕ ၀င္နုိင္ပါလိမ့္မယ္’ လို႕ ေလွ်ာက္သတဲ့။
ေျမြကေလးက သူေဌးသားကို ေက်းဇူးဆပ္ခ်င္လို႕ ဇာတ္ဆင္ေနတာေပါ့ေလ။
အဲဒီအခါမွာ နာဂရာဇာ ေျမြမင္းၾကီးဟာ ျမိဳ႕တံခါးကို ထြက္လာျပီးသားေတာ္ကို ဖတ္ျပီး နမ္းရွဳပ္သတဲ့။
သူေဌးသားကို နွဳတ္ခြန္းဆက္သျပီးခရီးဦးၾကိဳဆိုသတဲ့။ အဲဒီလိုနဲ႕ သူေဌးသားဟာ ေျမြတုိင္းျပည္မွာအေတာ္ၾကာၾကာေနတုန္း
နာဂရာဇာရဲ႕ မေနာမယလက္စြပ္ရယ္၊ ေရႊထမင္းအိုးနဲ႕ ေရႊေယာက္မရယ္ကို ေက်းဇူးဆပ္တဲ့အေနနဲ႕
ေျမႊမင္းက ေပးလိုက္သတဲ့။ ေနာက္ေတာ့..နတ္ေရတြင္း
နတ္ေရထြက္လမ္းက လူျပည္ကို ျပန္လာျပီး သူ႕အေပါင္းအေဖာ္ေခြးတို႕ ေၾကာင္တို႕နဲ႕ ျပန္ေတြ႕တာေပါ့။
မၾကာခင္မွာပဲ သူေဌးသားက မေနာမယလက္စြပ္ကို ကိုင္ျပီး ေတာင္းတလိုက္တဲ့အခါ အင္းမတန္ခမ္းလားတဲ့
ေရႊဗိမာန္ၾကီးေရာက္လာသတဲ့။ ေရႊဗိမာန္ၾကီးထဲမွာ မင္းသမီးေလးတစ္ပါးလည္းပါလာသတဲ့။ ေနာက္ေတာ့
ေရႊထမင္းအိုးနဲ႕ ေရႊေယာက္မကိုကိုင္ျပီး ေတာင့္တလိုက္္တဲ့အခါမွာလည္း စာေကာင္းေသာက္ဖြယ္နတ္ထမင္း
နတ္ဟင္းေတြ ေရာက္လာသတဲ့။ အဲဒီအခါ သူေဌးသားဟာ မငး္သမိးကေလးနဲ႕ လက္ထပ္ျပီး ေရႊဗိမာန္ၾကီးထဲမွာ
ေနတာေပါ့။
တစ္ေန႕က်ေတာ့
မင္းသမီးေလးဟာ ဆံေတာ္ရွင္းရင္နဲ႕ ကၽြတ္ထြက္လာတဲ့ ေရႊဆံပင္ကေလးေတြကို က်ည္ေတာက္တစ္ခုမွာသြတ္ျပီး
ျမစ္ထဲ ပစ္လိုက္သတဲ့ က်ည္ေတာက္ကေလးလည္း ျမစ္ညာကေနျပီး ျမစ္ေၾကာကိုေပါေလာေပါေလာနဲ႕ ေမ်ာသြားတာေပ့ါ။
တစ္တုိင္းတစ္နုိင္ငံကို ေရာက္ေတာ့ မင္းသားကေလးတစ္ပါး ေရကစားဆင္းရင္းနဲ႕ အဲဒီက်ည္ေတာက္ကို
ေတြ႕တာနဲ႕ ဆယ္ၾကည့္သတဲ့။ အင္မတန္ လွပနူးညံ့တဲ့ ဆံပင္ကေလးေတြကို ေတြ႕ေတာ့ မင္းသားကေလးဟာ
မျမင္ရတဲ့ ဆံပင္ရွင္မင္းသမီးကိုစြဲလမ္းျပီး မအိပ္နုိင္ မစားနုိင္နဲ႕ တစ္မွိဳင္မွိဳင္တစ္ေထြေထြ
ေနေတာ့တာပဲတဲ့။ အဲဒီအခါမွာ မင္းသားကေလးရဲ႕ ခမည္းေတာ္ဟာ စိတ္ပူေတာ္မူတာနဲ႕ မင္းသားကေလးရဲ႕
အရီးေတာ္ ဘီလူးမၾကီးဆီမွာ အၾကံဥာည္ေတာင္းရတာေပါ့။( ေမ့ေတာ့မလို႕ ဘီလူးမၾကီးနာမည္မွတ္ထားဦးေနာ္…ဘီလူးမၾကီးနာမည္က
နန္းမိုးဟန္တဲ့….ဟီးး) ဒီေတာ့ ဘီလူးမၾကီးဟာ ပ်ားေယာင္ေဆာင္္ျပီး တစ္၀ီ၀ီနဲ႕ ျမစ္ညာကိုဆန္ျပီးပ်ံသတဲ့။
ဘီလူးမၾကီးဟာ အဲဒီလို မပ်ံခင္ မင္းသမီးကေလးရဲ႕ ေရႊဆံပင္ကို နမ္းၾကည့္တယ္။ ေရႊဆံပင္ကေလးက
ဆီအနံ႔ကို သိေတာ့ ဒီအနံ႕အတိုင္း ပ်ားေယာင္ေဆာင္ျပီး လိုက္တာကိုး။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ မင္းသမီးဆီကို
ေရာက္တာေပါ့။ ေရာက္တဲ့အခါ အမယ္အိုေယာင္ေဆာင္ျပီး ေတာင္ေ၀ွ႕ကေလးကို တေတာက္ေတာက္နဲ႕ မင္းသမီးေနတဲ့
ေရႊဗိမာန္တြင္းကို ၀င္သြားသတဲ့။ မင္းသမီးကေလးနဲ႕ ေတြ႕ေတာ့ လိမ္တာေပါ့ေလ။ ‘ မင္းသမီကေလး။
ကၽြန္နဳပ္ဟာ အျခားသူမဟုတ္ဘူး၊ မင္းသမီးကေလးရဲ႕ အရီးေတာ္ျဖစ္တယ္၊ မင္းသမီးကေလး ေမြးကာစက
ကြဲသြားလို႕ မမွတ္မိတာပါ’လို႕ လိမ္ေျပာျပီး မင္းသမီးကေလးကို ေပြ႕ဖက္နမ္းရွဳပ္လုပ္သတဲ့။
မင္းသမီးကေလးကလည္း ခပ္ရိုးရိုးဆိုေတာ့ အဟုတ္မွတ္ျပီး ေရႊဗိမာန္ထဲမွာ အရီးေတာ္အျဖစ္နဲ႕
ထားတာေပါ့။ သံုးေလးရက္ေလာက္ရွိေတာ့ ဘီလူးမက မေနာမယ လက္စြပ္အေၾကာင္းကို ေမးသတဲ့။ သူေဌးသားလက္မွာ
၀တ္ထားတယ္လို႕ မင္းသမီးက ေျပာေတာ့ ယူထားပါလားသမီးရယ္၊ ေမာင္ေတာ္က ခဏခဏ သမင္လိုက္ထြက္ေနတာ
မေတာ္တဆမ်ား ေတာမွာ က်ေပ်ာက္သြားရင္ မခက္ေပဘူးလား’ လို႕ အက်ိဳးလိုေယာင္နဲ႕ ေျပာသတဲ့။
အဲဒါကို အဟုတ္မွတ္လို႕ မင္းသမီးက သူ႕ေယာက်ာ္းဆီက လက္စြပ္ကို ေတာင္းယူထားလိုက္တာေပါ့။
ေနာက္တစ္ေန႕က်ေတာ့ ဘီလူးမက မေနာမယလက္စြပ္ကိုကိုင္ၾကည့္စမ္းပါရေစလို႕ေျပာသတဲ့။
ရိုးသားတဲ့ မင္းသမီးကလည္း ခၽြတ္ေပးသတဲ့။ အဲဒီအခါဘီလူးမဟာ ပ်ားေယာင္ေဆာင္ျပီးလက္စြပ္ကို
ခုိးေျပးပါေလေရာ။ သူ႕တူေတာ္ေနတဲ့ အိမ္ေတာ္ကိုေရာက္ေတာမွ လက္စြပ္ကို တူေတာ္ရဲ႕ လက္ထဲ
ထည့္လိုက္သတဲ့။ ဒီအခါတူေတာ္မင္းသားလဲ ရႊင္ျပံဳးလာျပီး လက္စြပ္ကို ကိုင္လို႕ ေတာင္းတတာေပါ့။
ေတာင္းတလိုက္တယ္ဆိုရင္ပဲ ျမစ္ညာက ေရႊဗိမာန္ၾကီးဟာ မင္းသမီးကေလးနဲ႕အတူ နန္းေတာ္၀င္းထဲကို
ေရာက္လာတာပဲတဲ့။ မင္းသားလည္း ဗိမာန္ထဲကို၀င္ျပိး မင္းသမီးကို အတင္းအဓမၼ သံုးခြန္းေသာစကားေျပာပါေလေရာတဲ့။
မင္းသမီးလည္း အတန္တတ္ျငင္းသတဲ့။ ျငင္းေပမယ့္ မရနုိင္တဲ့ အဆံုးေရာက္ေတာ့ တစ္လေလးသီတင္းဆိုင္းငံ့ရင္
မင္းသားနဲ႕ လက္ထက္ပါ့မယ္လို႕ ကတိေပးလိုက္ရသတဲ့။
အဲဒီအေတာအတြင္းမွာ
သူေဌးသားဟာ သမင္းလိုက္ရာက ျပန္လာျပီး ေရႊဗိမာန္ကို မေတြ႕ေတာ့ ရင္ကြဲပက္လက္နဲ႕ ၀မ္းနည္း
ပူေဆြးရတာေပါ့။ ေနာက္ဆံုး အၾကံကုန္တဲ့အခါ သူ႕အသက္ကို သူသတ္ေသမယ္ဆိုျပီး ဓားကို ကိုင္သတဲ့။
အဲဒီအခါ ေခြးကေလးနဲ႕ ေၾကာင္ကေလးက ပုန္းေနရာက ေျပးထြက္လာျပီး ‘ အိုသခင္၊ သည္းခံပါ၊သည္းခံပါ၊
ကၽြန္ေတာ္တို႕ကို တစ္လ ေလးသီတင္းအခ်ိန္ေပးရင္ မင္းသမီးကို ေအာင္ ရွာေပးပါ့မယ္လို႕ ‘
လို႕ ေျပာၾကသတဲ့။ အဲဒီလိုေျပာျပီး ေခြးနဲ႕ ေၾကာင္ဟာ သတင္းတစ္ေမးေမးနဲ႕ လိုက္ရွာလိုက္တာ
မင္းသမီးကေလးစံစားေနတဲ့ နန္းေတာ္ထဲကို ေရာက္သြားပါေလေရာတဲ့။ ညအခ်ိန္ေရာက္ေတာ့ မင္းသမီးဟာ
ေလသာျပတင္းေပါက္ကိုဖြင့္ျပီး သူေဌးသားကို ေမွ်ာမွန္းလြမ္းဆြတ္ေနတုန္း ေၾကာင္ကေလးက ထရံကတက္သြားသတဲ့။
ေၾကာင္ကေလးကိုျမင္ေတာ့ မင္းသမီးေလးလည္း မွတ္မိျပီး ၀မ္းသာအားရနဲ႕ အျဖစ္အပ်က္ေတြကို
ေျပာျပတာေပါ့။ ေနာက္ေတာ့ ေၾကာင္ကေလးက မေနာမယလက္စြပ္ ဘယ္မွာရွိသလဲလို႕ ေမးသတဲ့။ ဘီလူးမၾကီးရဲ႕
၀မ္းဗိုက္ထဲမွာ ရွိတယ္လို႕ မင္းသမီးက ျပန္ျပာေတာ့ ‘ ေကာင္းျပီး ကၽြန္ေတာ္ရေအာင္ယူမယ္၊
လက္စြပ္ကိုရင္ အားလံုးကိစၥျပီးတာပါပဲ’ လို႕ေျပာျပီး ေၾကာင္ကေလးဟာ ထရံကပဲဆင္းသြားသတဲ့။
အဲဒီေန႕မွာပဲ ၾကြက္မင္းၾကီးရဲ႕ သားေတာ္အၾကီးရဲ႕
လက္ထပ္ပြဲရွိတယ္ဆိုးကိုး။ ဒါေၾကာင္ ေၾကာင္ကေလးဟာ ေၾကာင္ကေလးဟာ ၾကြက္တြင္း၀မွာ ေသခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနသတဲ့။
ၾကြက္ပရိသတ္ၾကီးထြက္လာတဲ့အခါ ေၾကာင္ကေလးက ၾကြက္သတို႕သားကို ဖမ္းလိုက္တာေပါ့။ အဲဒီေတာ့
ၾကြက္မင္းၾကီးက မ်က္ရည္ေတြက်ျပီး သူ႕သားေတာ္ကို လႊတ္ဖို႕အေၾကာင္းေတာင္းပန္တာေပါ့။ အဲဒီအခါ
ေၾကာင္ကေလးက ေျပာသတဲ့။ ‘ ဘီလူးမၾကီး ၀မ္းဗိုက္ထဲမွာ ရွိတဲ့ မေနာမယ လက္စြပ္ကို ရေအာင္ယူေပးရင္
သားေတာ္ၾကြက္မင္းသားကို လႊတ္မယ္လို႕ ေျပာလိုက္သတဲ့။
ညက်ေတာ့ ၾကြက္ေတြဟာ ဘီလူးမၾကီးရဲ႕ အခန္းထဲကုိ
တန္းစီျပီ သြားၾကတာေပါ့။ ဘီလူးမၾကီးဟာ ပါးစပ္ၾကီး အျပဲသားနဲ႕ တစ္ေခါေခါ ေဟာက္ျပီး အိပ္ေပ်ာ္ေနတာေတြ႕ေတာ့
ၾကြက္ကေလးတစ္ေကာင္က မ်က္နွာေပၚကို အသာတက္ျပီး အာေခါင္ထဲကို ၾကြက္ျမီးကေလးနဲ႕ ေမႊလိုက္သတဲ့။
အဲဒီအခါမွာ ဘီလူးမၾကီးလည္း လည္ေခ်ာင္းယားျပီး ေခ်ာင္းဆိုးလိုက္တာ ၀မ္းဗိုက္ထဲက မေနာ
မယ လက္စြပ္ဟာ စဥ္ထြက္သြားပါေလေရာတဲ့။ ဒီေတာ့ ၾကြက္ေတြဟာ လက္စြပ္ကိုခ်ီျပီး ေၾကာင္ရွိရာကို
ေျပးၾကတာေပါ့။ အဲဒီအခါေၾကာင္ကေလးက လက္စြပ္ကိုယူျပီး ၾကြက္မင္းသားကို လႊတ္လိုက္သတဲ့။
အဲဒီေတာ့မွ ေၾကာင္ကေလးနဲ႕ ေခြးကေလးဟာ လက္စြပ္ကိုယူျပီး
သူေဌးသားရွိရာကို ျပန္ၾကတာေပါ့။ သူေဌးသား လက္စြပ္ကိုရေတာ့ တစ္လ ေလးသီတင္းျပည့္ဖို႕
တစ္ညေနပဲ ရွိေတာ့သတဲ့။ အဲဒါေၾကာင့္ ခ်က္ခ်င္းပဲ လက္စြပ္ကို ငံုျပီး ေတာင့္တလိုက္တာ
ေရႊဗိမာန္ၾကီးနဲ႕ မင္းသမိးကေလး တစ္ခါတည္းေရာက္လာတာေပါ့။ အဲဒီေတာ့မွ ေခြးကေလးရယ္၊ ေၾကာင္ကေလးရယ္၊
သူေဌးသားရယ္၊ မင္းသမီးရယ္ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါးနဲ႕ ေရႊဗိမာန္ၾကီးထဲမွာ ေအးခ်မ္းစြာ ေနၾကပါေလေရာတဲ့။










0 comments:
Post a Comment